ചെങ്കടലിന്റെ തീരത്തും ആഫ്രിക്കൻ മുനമ്പിന്റെ (Horn of Africa) സങ്കീർണ്ണമായ രാഷ്ട്രീയ പടവുകളിലും പതിറ്റാണ്ടുകളായി കടുത്ത സംഘർഷങ്ങൾ തിളച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ്, ഇസ്രയേൽ കൈക്കൊണ്ട ഏറ്റവും പുതിയ നയതന്ത്ര നീക്കം ആഗോളതലത്തിൽ വീണ്ടും വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. സൊമാലിയയുടെ പരമാധികാരത്തെയും അഖണ്ഡതയെയും പൂർണ്ണമായും അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വയം പ്രഖ്യാപിത വിഘടനവാദ പ്രദേശമായ സൊമാലിലാൻഡിനെ ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കാനുള്ള ഇസ്രയേലിന്റെ തീരുമാനം വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രഖ്യാപനമല്ല, മറിച്ച് ആഫ്രിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ പുതിയൊരു അസ്ഥിരതയുടെ വിത്തുപാകലാണ്. ഒരു പരമാധികാര രാജ്യത്തെ വെട്ടിമുറിക്കാനുള്ള വിഘടനവാദ നീക്കങ്ങൾക്ക് തുണനിൽക്കുന്നതിലൂടെ, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെ പരസ്യമായി ലംഘിക്കുന്ന അധിനിവേശ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മറ്റൊരു മുഖമാണ് ഇസ്രയേൽ ഇവിടെ പുറത്തെടുക്കുന്നത്. സൊമാലിയൻ ഗവൺമെന്റിന്റെയും ആഫ്രിക്കൻ യൂണിയന്റെയും കടുത്ത പ്രതിഷേധങ്ങളെ തള്ളിക്കൊണ്ടുള്ള ഈ ഇടപെടൽ, മേഖലയിലെ സമാധാനശ്രമങ്ങൾക്ക് കനത്ത തിരിച്ചടിയാകുമെന്ന് മാത്രമല്ല, വിഘടനവാദ ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് ഈ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം മുതലെടുക്കാൻ വഴിമരുന്നിടുകയും ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്.

സ്വയം പ്രഖ്യാപിത റിപ്പബ്ലിക്കായ സൊമാലിലാൻഡിനെ ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചതിലൂടെ, ഇസ്രായേൽ ദൗത്യപരമായി വലിയൊരു ഭൂപ്രശ്നം സൃഷ്ടിച്ചുവെന്നത് ഒട്ടുമിക്ക നിരീക്ഷകരുടെയും പൊതു നിഗമനമാണ്. സോമാലിയയുടെ ഭൗമിക ഏകത്വത്തിന് നേരെ ഒരു വെല്ലുവിളിയായും പ്രദേശത്തെ രാഷ്ട്രീയ ബാലൻസ് തകരാറിലാക്കുന്ന നീക്കമായും ഇതിനെ കാണുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരുന്നു.

ഓരോ രാഷ്ട്രത്തിനും തങ്ങളുടെ നയതന്ത്ര സ്വാതന്ത്ര്യം ഉപയോഗിക്കാൻ അവകാശമുണ്ടെങ്കിലും, സൊമാലിലാൻഡിന്റെ വിഷയത്തിൽ ഇസ്രയേലിന്റെ സമീപനം ആചാരപരമായ അന്തർദേശീയ നയതന്ത്രരീതികളെ ലംഘിക്കുന്നതായും വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. 1991-ൽ സൊമാലിയയിൽ നിന്ന് ഏകപക്ഷീയമായി സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ച ഈ പ്രദേശം ഇന്നുവരെ അന്തർദേശീയ അംഗീകാരം നേടാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നാൽ ഇസ്രയേൽ അതിനെ അംഗീകരിച്ചതോടെ, സൊമാലിയയുടെ സ്വാധീനത്തെയും ഭൂപ്രദേശപരമായ അവകാശത്തെയും തുറന്ന വെല്ലുവിളി ഉയർത്തുകയാണ്. സൊമാലിയ, തുർക്കി, ഈജിപ്ത്, ആഫ്രിക്കൻ യൂണിയൻ തുടങ്ങി ഒന്നിലധികം രാജ്യങ്ങൾ നൽകിയ ശക്തമായ പ്രതികരണവും ഇതേ ആശങ്ക തന്നെയാണ് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്.സൊമാലിലാൻഡിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിലൂടെ ഇസ്രയേൽ പ്രദേശത്ത് തങ്ങളുടെ സുസ്ഥിര സാന്നിധ്യം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള നീക്കമാണോ ആരംഭിക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യമാണ് ഉയരുന്നത്. പ്രാദേശിക വിശകലനക്കാർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് കൂടുതൽ തന്ത്രപരമായ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്കാണ് ഇസ്രയേൽ നീങ്ങുന്നതെന്ന്. ചെങ്കടലിലേക്ക് നേരിട്ടുള്ള ആക്സസ്, യെമനിലെ ഇറാൻപിന്തുണയുള്ള ഹൂതി ഗ്രൂപ്പുകളെ നിരീക്ഷിക്കാനും തിരിച്ചടിക്കാനും കഴിവ് ശക്തിപ്പെടുത്തൽ ഈ നീക്കത്തിന് പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണങ്ങളായി ഇവർ കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ വില സൊമാലിയയുടെ ഭൂപ്രദേശിക ഐക്യവും ആഫ്രിക്കൻ മേഖലയിലെ സ്ഥിരതയും ആകേണ്ടതില്ലെന്നും വിമർശനം ഉയരുന്നു.

അൽ-ഷബാബ് പോലുള്ള സംഘടനകൾ പ്രതികരണമായി ഭീഷണി മുഴക്കിയതോടെ, ഈ അംഗീകാരം സമാധാനത്തിലേക്കുള്ള വഴിയല്ല, മറിച്ച് കൂടുതൽ സുരക്ഷാ പ്രതിസന്ധികൾക്കുള്ള വാതിലാണ് തുറക്കുന്നതെന്ന് ഭയമുണ്ട്. ഭീകരവാദത്തെ ഒരു ന്യായീകരണത്തിലും പ്രതിപാദിക്കാനാവില്ലെങ്കിലും, പ്രദേശത്തെ സംഘർഷസാഹചര്യം ഇസ്രയേൽ അവഗണിച്ചതായി കാണുന്നവർ കുറവല്ല. ഇതിനകം തന്നെ 17 വർഷത്തിലേറെയായി സൊമാലിയയിൽ കലാപം തുടരുമ്പോൾ, ഇസ്രായേൽ സ്വീകരിച്ച തീരുമാനം തീയിൽ എണ്ണ ചൊരിയുന്നതുപോലെയാകുമെന്ന് വിദഗ്ധർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

ഔദ്യോഗിക അന്താരാഷ്ട്ര അംഗീകാരം ലഭിക്കാതെ തന്നെ സൊമാലിലാൻഡ് സ്വന്തം ഭരണഘടനയും പോലീസ് സേനയും കറൻസിയും നിലനിർത്തുന്ന സ്ഥിരത പുലർത്തിയിരുന്നെങ്കിലും, ആ സ്ഥിതിക്ക് ഇന്ധനം ചേർക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഇസ്രയേൽ ഇടപെടുന്നതെന്ന് വിമർശകർ പറയുന്നു. ആഫ്രിക്കയിലെ രാജ്യങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും അതിരുകളുടെയും അഖണ്ഡതയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള പോരാട്ടത്തിനിടെ ഒരുരാജ്യം ഇങ്ങനെ നേരിട്ട് അംഗീകാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് നൈതികമായ വിദേശനയത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ മിക്കവരും ഒരു സ്വയം പ്രഖ്യാപിത പ്രദേശത്തെ അംഗീകരിക്കാൻ മടിക്കുന്നപ്പോൾ, ഇസ്രായേൽ മുന്നോട്ടുവന്നത് പ്രദേശിക രാഷ്ട്രീയ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കായല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനായാണോ എന്ന് സംശയത്തിനിടയാക്കുന്നു.അവസാന നിലയിൽ ചോദിക്കേണ്ടത് ഒരു കാര്യം ഈ തീരുമാനം ആരുടെ സഹായത്തിനാണ്? സൊമാലിലാൻഡിന്റേത് സ്വാതന്ത്ര്യാഭിലാഷമാണോ, അഥവാ ഇസ്രയേലിന്റേത് പ്രാദേശിക മേധാവിത്വ വിസ്താരമോ? സൊമാലിയയുടെ അഖണ്ഡതയെ അവഗണിക്കുന്ന ഒരു നടപടിയായി ഈ പ്രഖ്യാപനം വായിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഇതിന് പിന്നാലെ വരാൻ സാധ്യതയുള്ള സംഘർഷത്തിന് ഉത്തരവാദിത്തം ആരുടെ ഭാരമായി വീഴും? ഒടുവിൽ, ഭൗമപരവും രാഷ്ട്രീയപരവുമായ അതിരുകൾ ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ്. ആ അടിത്തറയിൽ അന്ധാധ്വംസം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, അത് പ്രദേശത്ത് സമാധാനം വളർത്തുകമല്ല, മറിച്ച് പുതുയുദ്ധത്തിന്റെ വിത്ത് വിതറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.