ഗ്രീൻലാൻഡിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി അമേരിക്ക ഉയർത്തുന്ന അവകാശവാദങ്ങളും ഭീഷണികളും, അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വീണ്ടും ഒരു പഴയ ചോദ്യത്തെ സജീവമാക്കിയിരിക്കുകയാണ് ശക്തിയുടെ പേരിൽ നിയമങ്ങളെ മറികടക്കാമോ എന്നത്. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് ഗ്രീൻലാൻഡിനെ “സുരക്ഷാ ആവശ്യകത” എന്ന പേരിൽ കൈവശപ്പെടുത്താനുള്ള സൂചനകൾ നൽകുമ്പോൾ, അതിനെതിരെ ചൈനയും റഷ്യയും ഉയർത്തിയ വിമർശനം വെറും നയതന്ത്ര പ്രതികരണമല്ല മറിച്ച് നിലവിലുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര നിയമക്രമത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്. ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ഭാവി തീരുമാനിക്കുന്നത് ആ പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങളുടെ ഇച്ഛയും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമവും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാകണമെന്ന നിലപാടിലാണ് ചിൻയും റഷ്യയും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നത്.

ചൈനയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഗ്രീൻലാൻഡ് വിഷയത്തിൽ അമേരിക്ക ആവർത്തിച്ച് ഉയർത്തുന്ന “ചൈന ഭീഷണി” എന്ന വാദം യാഥാർത്ഥ്യത്തെ വളച്ചൊടിക്കുന്നതാണ്. സ്വന്തം താൽപ്പര്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നയിക്കാൻ ഒരു രാജ്യത്തെ ഭീഷണിയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത് പുതിയ കാര്യമല്ലെന്നും എന്നാൽ ഇത്തരം വാചാടോപങ്ങൾ ആഗോള അസ്ഥിരത വർധിപ്പിക്കുന്നതേയുള്ളുവെന്നും ചൈന തുറന്നടിക്കുന്നു. ആർട്ടിക് മേഖലയിലെ ചൈനയുടെ സമീപനം വ്യാപാരവും ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണവും സഹകരണവും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളതാണെന്നും, ഭൂഭാഗങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തലോ സൈനിക വിപുലീകരണമോ ലക്ഷ്യമല്ലെന്നും ചൈനീസ് വിദേശകാര്യ വൃത്തങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. അതിനാൽ തന്നെ ഗ്രീൻലാൻഡ് വിഷയത്തിൽ ചൈനയെ “ഭീഷണി”യായി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത് അമേരിക്കയുടെ സ്വന്തം നീക്കങ്ങൾക്ക് ന്യായീകരണം കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമമായാണ് ചൈന വിലയിരുത്തുന്നത്.

റഷ്യയുടെ പ്രതികരണവും ഇതേ താളത്തിലാണ്. ക്രെംലിൻ വക്താവ് ദിമിത്രി പെസ്കോവ് സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഗ്രീൻലാൻഡ് വിഷയത്തിൽ ഏതൊരു നീക്കവും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങൾ പാലിച്ചായിരിക്കണം. “ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടും” എന്ന അമേരിക്കൻ വിലയിരുത്തലിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായം പറയുമ്പോൾ, അത്തരം ഒരു നീക്കം നിയമപരമാണോ എന്നതാണ് നിർണായക ചോദ്യമെന്ന് റഷ്യ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ആർട്ടിക് മേഖലയിൽ ദീർഘകാലമായി സാന്നിധ്യമുള്ള രാജ്യമായ റഷ്യക്ക്, അവിടുത്തെ സ്ഥിരതയും നിയമപരമായ സഹവർത്തിത്വവും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. ശക്തിപ്രയോഗം അല്ല സഹകരണമാണെന്ന് റഷ്യ ആവർത്തിച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്.

അമേരിക്കയുടെ വാദങ്ങളിൽ മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകം, ഡെൻമാർക്കിന് ഗ്രീൻലാൻഡിനെ “സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല” എന്ന ആരോപണമാണ്. എന്നാൽ ഇത്, ഒരു സ്വതന്ത്ര പ്രദേശത്തിന്റെയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രാജ്യത്തിന്റെയും പരമാധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന സമീപനമായി കാണപ്പെടുന്നു. ഗ്രീൻലാൻഡിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവി തീരുമാനിക്കേണ്ടത് വാഷിംഗ്ടണോ മറ്റേതെങ്കിലും തലസ്ഥാനമോ അല്ല മറിച്ച് അവിടുത്തെ ജനങ്ങളാണെന്ന നിലപാടിലാണ് ചൈനയും റഷ്യയും. ഈ വിഷയത്തിൽ, നോർവേ പ്രധാനമന്ത്രി ജോണാസ് ഗഹർ സ്റ്റോർ പോലും ട്രംപിന്റെ വാചക സന്ദേശങ്ങൾക്ക് മറുപടിയായി അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഓർമ്മിപ്പിച്ചത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ഗ്രീൻലാൻഡ് വിഷയത്തെ ട്രംപ് നോബൽ സമാധാന സമ്മാനവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി സംസാരിച്ചതും, സമാധാനത്തേക്കാൾ “അമേരിക്കയ്ക്ക് നല്ലത്” എന്ന നിലപാട് മുൻനിർത്തിയതും, ആഗോള തലത്തിൽ ആശങ്ക ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ട്. സമാധാനവും സ്ഥിരതയും എന്നത് വ്യക്തിഗത അംഗീകാരങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കേണ്ട വിഷയമല്ലെന്നും, ഒരു നേതാവിന്റെ താൽക്കാലിക രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ഭൂഖണ്ഡങ്ങളുടെ ഭാവി നിർണ്ണയിക്കുന്നത് അപകടകരമാണെന്നും ചൈനയും റഷ്യയും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ഇത്തരം സമീപനങ്ങൾ, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം രൂപപ്പെട്ട നിയമാധിഷ്ഠിത ആഗോള ക്രമത്തെ തന്നെ ദുർബലപ്പെടുത്തുമെന്ന് അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ശക്തിസമവാക്യങ്ങൾ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആർട്ടിക് മേഖല പുതിയ മത്സരത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറുകയാണ്. എന്നാൽ ഈ മത്സരം ആയുധങ്ങളിലൂടെയോ ഭീഷണികളിലൂടെയോ നടത്തേണ്ടതില്ലെന്നതാണ് ബീജിംഗിന്റെയും മോസ്കോയുടെയും വാദം. ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണം, പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം, വ്യാപാര സഹകരണം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ ആർട്ടിക് പ്രദേശത്തിന്റെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാകൂ. ഗ്രീൻലാൻഡിനെ ഒരു തന്ത്രപ്രധാന വസ്തുവായി മാത്രം കാണുന്നത്, അവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെയും പ്രദേശത്തിന്റെ പരിസ്ഥിതി ഭാവിയെയും അവഗണിക്കുന്ന സമീപനമാണ്.

അതിനാൽ, ഗ്രീൻലാൻഡ് വിഷയത്തിൽ ചൈനയും റഷ്യയും ഉയർത്തുന്ന വിമർശനം, അമേരിക്കയെ എതിർക്കുക എന്നതിലുപരി, ഒരു സിദ്ധാന്തപരമായ നിലപാടാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര നിയമം, ദേശീയ പരമാധികാരം, ജനങ്ങളുടെ സ്വയംനിർണ്ണയ അവകാശം—ഇവ സംരക്ഷിക്കപ്പെടാതെ പോയാൽ, ഇന്ന് ഗ്രീൻലാൻഡിൽ ഉയരുന്ന ചോദ്യം നാളെ മറ്റേതെങ്കിലും പ്രദേശത്ത് ആവർത്തിക്കപ്പെടും. ലോകം നേരിടുന്ന ഈ നിർണായക ഘട്ടത്തിൽ, ശക്തിയുടെ ഭാഷയ്ക്കു പകരം നിയമത്തിന്റെ ഭാഷ സംസാരിക്കേണ്ട സമയമാണിതെന്ന സന്ദേശമാണ് ബീജിംഗും മോസ്കോയും ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.