ലോക നേതാക്കൾ ഇന്ത്യ സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി അത് ഒരു നീണ്ട നയതന്ത്ര പര്യടനമായിരിക്കും. യോഗങ്ങൾ, ഔദ്യോഗിക ചടങ്ങുകൾ, വ്യാപാര–രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾ എന്നിവയോടെ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസമെങ്കിലും നീളുന്ന സന്ദർശനങ്ങളാണ് പൊതുവേ കാണാറുള്ളത്. കഴിഞ്ഞ വർഷം ഡിസംബറിൽ റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് വ്‌ളാഡിമിർ പുടിൻ ഇന്ത്യയിലെത്തിയപ്പോൾ പോലും അദ്ദേഹം രണ്ട് ദിവസം ചെലവഴിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ 2026 ജനുവരി 19-ന് ഷെയ്ഖ് മുഹമ്മദ് ബിൻ സായിദ് അൽ നഹ്യാൻ നടത്തിയ ഇന്ത്യാ സന്ദർശനം ഈ പതിവുകൾ എല്ലാം മറികടന്ന ഒന്നായിരുന്നു. ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ മാത്രം നീണ്ട ഈ സന്ദർശനം ദൈർഘ്യത്തിൽ ചെറുതായിരുന്നെങ്കിലും, അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ–തന്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം വൻതോതിലായിരുന്നു.

ഈ അപ്രതീക്ഷിത സന്ദർശനത്തിൽ, യുഎഇ പ്രസിഡന്റിനെ ന്യൂഡൽഹിയിലെ വ്യോമസേനാ സ്റ്റേഷനിൽ തന്നെ നരേന്ദ്ര മോദി സ്വീകരിച്ചു. ഇരുവരും ഒരേ കാറിൽ യാത്ര ചെയ്ത് ഔദ്യോഗിക കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കായി പോയതും, ഏതാണ്ട് 80 മിനിറ്റോളം നീണ്ട സംഭാഷണത്തിന് ശേഷം എംബിസെഡ് തിരികെ അബുദാബിയിലേക്ക് മടങ്ങിയതും, സന്ദർശനത്തിന്റെ അസാധാരണ സ്വഭാവം കൂടുതൽ ശ്രദ്ധേയമാക്കി. അബുദാബിയിൽ നിന്ന് ഡൽഹിയിലേക്കുള്ള യാത്രക്ക് തന്നെ മൂന്ന് മണിക്കൂറിലധികം സമയമെടുക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, വെറും മൂന്ന് മണിക്കൂർ നീണ്ട കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കായി ആറ് മണിക്കൂറിലധികം വിമാനയാത്ര നടത്താൻ യുഎഇ പ്രസിഡന്റ് തയ്യാറായത്. ഈ സന്ദർശനത്തിന് പിന്നിലെ അടിയന്തരതയും തന്ത്രപരമായ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈ ഹ്രസ്വ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്ന ഏറ്റവും നിർണായകമായ പ്രഖ്യാപനം, ഇന്ത്യയും യുഎഇയും തമ്മിലുള്ള തന്ത്രപരമായ പ്രതിരോധ പങ്കാളിത്തത്തിനായുള്ള ഒരു “ചട്ടക്കൂട് കരാർ” അന്തിമഘട്ടത്തിലാണെന്നതാണ്. പ്രതിരോധ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളുടെ ഗവേഷണം, വികസനം, സഹ-നിർമ്മാണം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ കരാർ, ഇരുരാജ്യങ്ങളുടെയും ബന്ധത്തെ ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നതാണ്. പശ്ചിമേഷ്യയിൽ ഇന്ത്യയുടെ നിലപാടിൽ വലിയ മാറ്റമില്ലെന്നു വിദേശകാര്യ സെക്രട്ടറി വിനയ് ക്വാത്ര വിശദീകരിച്ചെങ്കിലും, ഇന്ത്യ–യുഎഇ പ്രതിരോധ സഹകരണം ഇപ്പോൾ ഒരു ഔപചാരിക ഘടന കൈവരിക്കുകയാണ് എന്നത് വ്യക്തമാണ്.പ്രതിരോധ മേഖലക്കൊപ്പം ഊർജ്ജ സഹകരണവും ഈ സന്ദർശനത്തിന്റെ പ്രധാന ഫലങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. 2028 മുതൽ പ്രതിവർഷം 0.5 ദശലക്ഷം ടൺ ദ്രവീകൃത പ്രകൃതിവാതകം (LNG) ഇന്ത്യയ്ക്ക് വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനായി, ഹിന്ദുസ്ഥാൻ പെട്രോളിയം കോർപ്പറേഷൻ ലിമിറ്റഡും ADNOC ഗ്യാസും തമ്മിൽ 10 വർഷത്തെ കരാർ ഒപ്പുവച്ചു. ഇതോടെ യുഎഇ ഇന്ത്യയിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ എൽഎൻജി വിതരണക്കാരനായി മാറുന്നു. ഊർജ്ജ സുരക്ഷ ഇന്ത്യയ്ക്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമായ സാഹചര്യത്തിൽ ഈ കരാർ ദീർഘകാല സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കുന്നതാണ്.

നിക്ഷേപവും അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനവും മറ്റൊരു പ്രധാന ചർച്ചാവിഷയമായിരുന്നു. ഗുജറാത്തിലെ ധോലേര പ്രത്യേക നിക്ഷേപ മേഖലയിലെ വികസനത്തിൽ പങ്കാളിയാകാൻ യുഎഇ താൽപ്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഊർജ്ജം, വിമാനത്താവളങ്ങൾ, റെയിൽവേ കണക്റ്റിവിറ്റി, തുറമുഖങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ എമിറാറ്റി കമ്പനികൾക്ക് നിക്ഷേപ അവസരങ്ങൾ തുറക്കുന്നതിലൂടെ, ഇന്ത്യയുടെ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ വികസന ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് ശക്തമായ പിന്തുണ ലഭിക്കും. അതോടൊപ്പം അബുദാബിയിൽ ‘ഹൗസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ’ സ്ഥാപിക്കാനും, ഗിഫ്റ്റ് സിറ്റിയിൽ ഫസ്റ്റ് അബുദാബി ബാങ്ക്, ഡിപി വേൾഡ് തുടങ്ങിയ യുഎഇ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കാനും തീരുമാനമെടുത്തു.

ബഹിരാകാശ രംഗത്തും സഹകരണം കൂടുതൽ ആഴത്തിലാക്കാൻ ഇരു നേതാക്കളും ധാരണയിലെത്തി. വിക്ഷേപണ സൗകര്യങ്ങൾ, ഉപഗ്രഹ നിർമ്മാണം, ബഹിരാകാശ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വാണിജ്യവൽക്കരണം എന്നിവ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള സംയുക്ത സംരംഭങ്ങൾ, ഇന്ത്യയുടെ വളർന്നുവരുന്ന ബഹിരാകാശ മേഖലയ്ക്ക് പുതിയ അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. ഇതോടൊപ്പം സിവിൽ ആണവ ഊർജ്ജ രംഗത്തും നൂതന സാങ്കേതികവിദ്യകളിൽ സഹകരിക്കാനുള്ള തീരുമാനവും ശ്രദ്ധേയമാണ്. വലിയ ആണവ റിയാക്ടറുകൾ മുതൽ ചെറുകിട മോഡുലാർ റിയാക്ടറുകൾ വരെ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ സഹകരണം, ഇന്ത്യയുടെ ദീർഘകാല ഊർജ്ജ പരിവർത്തന പദ്ധതികളുമായി ചേർന്ന് പോകുന്നതാണ്.

ഭീകരവാദത്തെ അതിന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും ശക്തമായി അപലപിക്കുന്നതായും, ഭീകര പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ധനസഹായം നൽകുന്നവർക്കും സുരക്ഷിത താവളം ഒരുക്കരുതെന്നും, ഇരു നേതാക്കളും ആവർത്തിച്ചു. ഫിനാൻഷ്യൽ ആക്ഷൻ ടാസ്‌ക് ഫോഴ്‌സിന്റെ (FATF) ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ ഭീകരവാദ ധനസഹായം തടയാനും കള്ളപ്പണം വെളുപ്പിക്കൽ വിരുദ്ധ ശ്രമങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്താനും സഹകരണം തുടരുമെന്ന് ഇരുവരും വ്യക്തമാക്കി. ഇത് ഇന്ത്യ–യുഎഇ ബന്ധത്തിന്റെ സുരക്ഷാ വശം എത്രത്തോളം ഗൗരവമുള്ളതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈ സന്ദർശനത്തിന് പിന്നിലെ സമയം തന്നെ അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. യെമനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സൗദി അറേബ്യയും യുഎഇയും തമ്മിലുള്ള അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ, പശ്ചിമേഷ്യയിൽ രൂപപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള പുതിയ സുരക്ഷാ കൂട്ടായ്മകൾ, ഇറാനിലെ സംഘർഷ സാധ്യതകൾ ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന ഒരു അസ്ഥിരമായ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് എംബിസെഡ് ഇന്ത്യയിലെത്തിയത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഇന്ത്യയെ ഒരു വിശ്വസനീയവും സ്വതന്ത്രവുമായ സുരക്ഷാ പങ്കാളിയായി കാണുന്ന യുഎഇയുടെ സമീപനം, ന്യൂഡൽഹിയുടെ ആഗോള പ്രാധാന്യം എത്രത്തോളം ഉയർന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അതോടൊപ്പം, ഗാസയിലെ സമാധാനവും പുനർനിർമ്മാണവും ലക്ഷ്യമിട്ട് അമേരിക്ക രൂപീകരിക്കുന്ന ‘ബോർഡ് ഓഫ് പീസ്’ എന്ന പദ്ധതിയിൽ ഇന്ത്യയെ ഉൾപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങളും ഈ സന്ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. യുഎഇ ഇതിനകം തന്നെ ഈ സംരംഭത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ഇന്ത്യയുടെ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കാൻ എംബിസെഡിന്റെ സന്ദർശനം ഒരു നയതന്ത്ര നീക്കമായിരുന്നു എന്ന വിലയിരുത്തലും ശക്തമാണ്.

ആകെക്കുറിച്ച്, മൂന്ന് മണിക്കൂർ മാത്രം നീണ്ട ഈ സന്ദർശനം, സമയം കുറവായിരുന്നെങ്കിലും ഉള്ളടക്കത്തിൽ വൻതോതിലുള്ളതായിരുന്നു. ഇന്ത്യ–യുഎഇ ബന്ധം ഇനി വെറും സാമ്പത്തിക–വ്യാപാര സഹകരണത്തിലൊതുങ്ങാതെ, പ്രതിരോധം, ഊർജ്ജം, സാങ്കേതികവിദ്യ, സുരക്ഷ എന്നിവയിലേക്കു വ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എംബിസെഡിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത യാത്ര, ഈ ബന്ധത്തിന്റെ ആഴവും അടിയന്തരതയും ഒരേസമയം ലോകത്തിനു മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയതായി പറയാം.