ആഭ്യന്തര വിഷയങ്ങളിൽ ഇന്ത്യ എടുക്കുന്ന ചില നിർണ്ണായക തീരുമാനങ്ങൾ ആഗോളതലത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ, കടുത്ത ആശങ്ക ഉയർത്തുന്ന സാഹചര്യമാണിപ്പോൾ. രണ്ട് പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ ഒന്ന് നോക്കുകയാണെങ്കിൽ , ഒന്ന്, ഇന്ത്യയുടെ അപ്രതീക്ഷിതമായ അരി കയറ്റുമതി നിരോധനം അമേരിക്കൻ വിപണിയിലുണ്ടാക്കിയ പ്രതിസന്ധി. രണ്ട്, പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയും റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് വ്ലാഡിമിർ പുടിനും തമ്മിൽ നടന്ന കൂടിക്കാഴ്ചയും അതിനുശേഷം അന്താരാഷ്ട്ര രംഗം വീണ്ടും ചൂടുപിടിക്കുന്നതും. ഈ രണ്ട് വിഷയങ്ങളും ഒരുമിച്ച് വായിക്കുമ്പോൾ, ലോകക്രമത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ സ്വാധീനം എത്രത്തോളമാണെന്ന് വ്യക്തമാകും.

ആദ്യമായി, ഇന്ത്യയുടെ അരി കയറ്റുമതി നിരോധനം ഉയർത്തുന്ന ആശങ്കയിലേക്ക് വരാം. ഇന്ത്യ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ അരി കയറ്റുമതി രാജ്യമാണ്. നമ്മുടെ ആഭ്യന്തര വിപണിയിൽ വിലക്കയറ്റം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ് ഇന്ത്യ പെട്ടെന്ന് അരിയുടെ ചില ഇനങ്ങളുടെ കയറ്റുമതി നിരോധിച്ചത്. ഇന്ത്യയുടെ ഈ തീരുമാനം ന്യായീകരിക്കാൻ സർക്കാരിന് കാരണങ്ങളുണ്ടാവാം. എന്നാൽ, ഈ തീരുമാനം അമേരിക്കയിലെ പ്രവാസി സമൂഹത്തിലും, റീട്ടെയിൽ വിപണിയിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ഇൻഡോ-അമേരിക്കൻ സമൂഹത്തിൽ, വലിയ ആശങ്കയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. അവിടെയുള്ള ഇന്ത്യൻ കടകളിൽ ആളുകൾ അരി വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ നാം കണ്ടു. അമേരിക്കൻ ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ഇന്ത്യയുടെ ആഭ്യന്തര നയം എങ്ങനെയാണ് നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നത് എന്ന് ഈ സംഭവം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ താൽപ്പര്യങ്ങൾ ആഗോള ഭക്ഷ്യവിതരണ ശൃംഖലയെ എങ്ങനെയാണ് തകിടം മറിക്കുന്നത്? ലോകത്തെ പ്രധാന ഭക്ഷ്യോത്പാദന രാജ്യങ്ങൾ ഇത്തരത്തിൽ ‘ദേശീയത’ അടിസ്ഥാനമാക്കി തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുമ്പോൾ, പാവപ്പെട്ട രാജ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആഗോള സമൂഹം വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലാകും. ആഗോളവിപണിയിൽ സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ധാർമ്മിക ഉത്തരവാദിത്തത്തെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ വിമർശനങ്ങൾ ഉയരുന്നുണ്ട്.

ഇനി, ലോക രാഷ്ട്രീയം വീണ്ടും ചൂടുപിടിക്കുന്ന മോദി–പുടിൻ കൂടിക്കാഴ്ചയിലേക്ക് വരാം. റഷ്യ-യുക്രെയ്ൻ യുദ്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ റഷ്യയെ ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യ റഷ്യയുമായി ഊഷ്മളമായ ബന്ധം നിലനിർത്തുന്നതിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നു. ഈ കൂടിക്കാഴ്ച പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് അമേരിക്കയ്ക്ക് വലിയ തലവേദനയുണ്ടാക്കി എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഇന്ത്യയുടെ ഈ നിലപാട്, ആഗോളതലത്തിൽ ചേരി ചേരാ നയമാണ് ഇന്ത്യ പിന്തുടരുന്നതെന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ റഷ്യയുടെ സാമ്പത്തിക നിലനിൽപ്പിന് ഇന്ത്യ നൽകുന്ന പിന്തുണയായി പാശ്ചാത്യ മാധ്യമങ്ങൾ ഇതിനെ കാണുന്നു.

വിമർശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തിയാൽ, ഈ രണ്ട് സംഭവങ്ങളും ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയത്തിന്റെ പുതിയ മുഖം വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ഒന്നാമതായി, സ്വന്തം പൗരന്മാരുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നതിലൂടെ ആഗോള സമ്മർദ്ദങ്ങളെ അവഗണിക്കാൻ ഇന്ത്യ ധൈര്യം കാണിക്കുന്നു. അരി നിരോധനം ഇതിന് തെളിവാണ്. രണ്ടാമതായി, മോദി-പുടിൻ മീറ്റിംഗ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങാതെ, തങ്ങളുടെ തന്ത്രപരമായ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായ പങ്കാളികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഇന്ത്യ മടി കാണിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. പാശ്ചാത്യ ശക്തികളുടെ ലോകക്രമം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകയാണോ? തങ്ങൾക്ക് അനുരൂപമല്ലാത്ത ഏഷ്യൻ ശക്തികളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ നിന്നും ഇന്ത്യയെ തടയാൻ അമേരിക്കയ്ക്കോ യൂറോപ്പിനോ കഴിയുമോ?

ഈ രണ്ട് വിഷയങ്ങളും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്, ഇന്ത്യ ഇന്ന് കേവലം ഒരു പ്രാദേശിക ശക്തിയല്ല. അതിന്റെ ആഭ്യന്തര തീരുമാനങ്ങൾ പോലും ആഗോള വിപണിയെയും രാഷ്ട്രീയ സന്തുലിതാവസ്ഥയെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ സ്വാധീനം വിവേകത്തോടെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ആഗോള വിപണിയിൽ സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കുക, ഒപ്പം തന്നെ തന്ത്രപരമായ പങ്കാളിത്തങ്ങൾ നിലനിർത്തുക എന്നിവ ഇന്ത്യക്ക് മുന്നിലുള്ള വലിയ വെല്ലുവിളികളാണ്. ഇന്ത്യയുടെ നിലപാടുകൾ ലോകവേദിയിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്, നമ്മുടെ വർധിച്ചുവരുന്ന ശക്തിയുടെ സൂചനയാണ്. എന്നാൽ, ഈ ശക്തി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ലോകസമാധാനത്തിനും ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയ്ക്കും ഇന്ത്യ എന്ത് സംഭാവന നൽകുന്നു എന്നതും നിർണ്ണായകമാണ്.