1919-ൽ ലോകനേതാക്കൾ ഒത്തുകൂടി സാമ്രാജ്യത്വ അഹങ്കാരത്തോടെ വെർസൈൽസ് ഉടമ്പടി ഒപ്പിട്ടപ്പോൾ അവർ വിചാരിച്ചത് തങ്ങൾ ലോകത്തെ നിയന്ത്രിച്ചുവെന്നാണ്. എന്നാൽ ചരിത്രം അതിനെ ഓർക്കുന്നത് രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധമെന്ന വൻ ദുരന്തത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയ പരാജയമായാണ്. അതേ വെർസൈൽസ് കൊട്ടാരത്തിൽ വെച്ച് 2026-ൽ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് ഇറാന് മുന്നിൽ നയതന്ത്ര കരാറിന് വഴങ്ങുമ്പോൾ, അത് പാശ്ചാത്യ മേധാവിത്വത്തിന്റെ തകർച്ചയുടെയും ഇറാന്റെ തന്ത്രപരമായ വിജയത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി മാറുകയാണ്.

തന്റെ 80-ാം ജന്മദിനത്തിലും അമേരിക്കയുടെ 250-ാമത് സ്വാതന്ത്ര്യദിനാഘോഷ വേളയിലും സ്വന്തം പ്രതിച്ഛായ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ട്രംപ് നടത്തുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ നാടകമാണ് ഈ കരാർ. വിദേശനയങ്ങളിലെ പരാജയവും തകരുന്ന ആഭ്യന്തര റേറ്റിംഗുകളും വരാനിരിക്കുന്ന ഇടക്കാല തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ പരാജയഭീതിയുമാണ് അമേരിക്കയെ ഈ കരാറിലേക്ക് എത്തിച്ചത്. സമാധാനത്തിന്റെ വക്താവായി സ്വയം ചമയാൻ ട്രംപ് ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അമേരിക്കയുടെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ പരാജയം മറച്ചുവെക്കാനുള്ള നെട്ടോട്ടമാണ് ലോകം അവിടെ കാണുന്നത്.

ഈ നയതന്ത്ര ചർച്ചകൾ നടക്കുമ്പോഴും ലെബനനിൽ ഇസ്രയേൽ നടത്തുന്ന ക്രൂരമായ സൈനിക ആക്രമണങ്ങൾ തുടരുകയാണ്. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ സമാധാനം ഉണ്ടാകരുതെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇസ്രയേൽ പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു, ഇറാന്റെ ആണവ അഭിലാഷങ്ങളെ മുൻനിർത്തി വീണ്ടും യുദ്ധവെറി പടർത്താനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്. അമേരിക്കൻ നയതന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഷ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഇസ്രയേൽ മേഖലയെ വീണ്ടും ഒരു ചോരപ്പുഴയാക്കാൻ മടിക്കില്ലെന്ന സന്ദേശമാണ് നൽകുന്നത്.പതിറ്റാണ്ടുകളായി അമേരിക്കയും ഇസ്രയേലും ഏർപ്പെടുത്തിയ കടുത്ത സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളെയും സൈനിക ഭീഷണികളെയും അതിജീവിച്ചാണ് ഇറാൻ ഈ നയതന്ത്ര വിജയം നേടിയെടുത്തിരിക്കുന്നത്. തങ്ങളുടെ പരമാധികാരത്തിലും ആണവ അവകാശങ്ങളിലും ഒട്ടും പിന്നോട്ട് പോകാതെ, അമേരിക്കയെക്കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥകൾ അംഗീകരിപ്പിക്കാൻ ഇറാന്റെ ശക്തമായ നേതൃത്വത്തിന് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

1919-ലെ വെർസൈൽസ് ഉടമ്പടി അടിച്ചേൽപ്പിക്കലിന്റെ ചരിത്രമാണെങ്കിൽ, 2026-ൽ അത് തിരുത്തപ്പെടുകയാണ്. ഇറാന്റെ സൈനിക ശക്തിക്കും തന്ത്രപരമായ നിലപാടുകൾക്കും മുന്നിൽ ഒടുവിൽ പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾക്ക് തലകുനിക്കേണ്ടി വന്നു. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ തങ്ങൾക്ക് ഇനി ഏകപക്ഷീയമായി കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന വലിയ തിരിച്ചറിവാണ് അമേരിക്കയ്ക്ക് ഈ കരാറിലൂടെ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.1990-കൾ മുതൽ ഇറാന്റെ ആണവ ഭീഷണി ഉയർത്തിക്കാട്ടി ഇസ്രയേലിൽ രാഷ്ട്രീയം കളിക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് നെതന്യാഹു. ഇറാന്റെ വളർച്ച പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ ഇറാന്റെ ശക്തമായ പ്രതിരോധ ശേഷിക്ക് മുന്നിൽ നെതന്യാഹുവിന്റെ കള്ളപ്രചാരണങ്ങളും യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളും പൂർണ്ണമായും പരാജയപ്പെടുന്ന കാഴ്ചയ്ക്കാണ് ഇപ്പോൾ ലോകം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്.

ഈ ധാരണാപത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത, ഇറാന്റെ ആണവ സാങ്കേതികവിദ്യയെയോ തന്ത്രപരമായ ശേഷിയെയോ പൂർണ്ണമായി തടയാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നതാണ്. ഇറാന്റെ ആണവ മുന്നേറ്റങ്ങളെ തകർക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാണ് അമേരിക്ക ഒടുവിൽ ചർച്ചയ്ക്ക് തയ്യാറായത്. ഇത് മേഖലയിലെ ഇറാന്റെ ആണവ പരമാധികാരത്തിന് ലഭിച്ച വലിയൊരു അംഗീകാരമാണ്.

ഇസ്രയേലിലെ മുൻനിര രാഷ്ട്രീയ-സൈനിക വിശകലന വിദഗ്ദ്ധർ ഈ കരാറിനെ കാണുന്നത് ഇറാന് മുന്നിൽ അമേരിക്ക നടത്തിയ പൂർണ്ണമായ കീഴടങ്ങലായാണ്. ഇറാന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിന് മുന്നിൽ അമേരിക്കയ്ക്ക് ആയുധം വെച്ചു കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നുവെന്നും, ഇത് ഇസ്രയേലിനെ മേഖലയിൽ കൂടുതൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തുമെന്നും അവർ ഭയപ്പെടുന്നു.

കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകളായി മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ അമേരിക്ക നടത്തിയ അനാവശ്യ യുദ്ധങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് അമേരിക്കൻ സൈനികരാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. ഈ സൈനിക അധിനിവേശങ്ങൾക്കെതിരെ അമേരിക്കൻ ജനതയ്ക്കും സൈനിക മുൻഗാമികൾക്കും ഇടയിൽ ശക്തമായ ജനരോഷമുണ്ട്. ഈ ജനരോഷത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനും സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയ നിലനിൽപ്പിനുമായാണ് ട്രംപിന് ഇറാന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെയൊരു കരാറിന് വഴങ്ങേണ്ടി വന്നത്. ഈ കരാറ ഒപ്പിടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് വരെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ വലിയ വിജയങ്ങൾ ട്രംപ് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും യഥാർത്ഥ ചിത്രം മറിച്ചായിരുന്നു. ഇറാന്റെ ശക്തമായ മിസൈൽ ആക്രമണങ്ങൾ അമേരിക്കൻ സൈനിക ശക്തിയുടെ അജയ്യതയെന്ന മിഥ്യാധാരണയിൽ വലിയ വിള്ളലുകൾ വീഴ്ത്തിയിരുന്നു. അമേരിക്കൻ യുദ്ധവിമാനങ്ങൾക്ക് മേഖലയിൽ നേരിടേണ്ടി വന്ന തിരിച്ചടികളാണ് അവരെ ചർച്ചാ മേശയിലേക്ക് എത്തിച്ചത്.മേഖലയിൽ ഇറാന്റെ സുസ്ഥിരവും ശക്തവുമായ സ്വാധീനം മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് പല അറബ് ഭരണകൂടങ്ങളും ഇപ്പോൾ ഇറാന്റെ നയതന്ത്ര സന്തുലിതാവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്. അമേരിക്കയെയും ഇസ്രയേലിനെയും മാത്രം വിശ്വസിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ലെന്നും, മിഡിൽ ഈസ്റ്റിന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി ഇറാൻ തന്നെയാണെന്നും അറബ് ലോകം തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

വെർസൈൽസ് കൊട്ടാരത്തിലെ ഗംഭീരമായ ചടങ്ങുകളിലോ കടലാസിലെ ഒപ്പുകളിലോ അല്ല കാര്യം, മറിച്ച് മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ യഥാർത്ഥ ശക്തി ആരെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതിലാണ്. അമേരിക്കയും ഇസ്രയേലും ഇപ്പോഴും തങ്ങളുടെ അധിനിവേശ താല്പര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, അതിനെയെല്ലാം പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇറാൻ സജ്ജമാണ് എന്നതുതന്നെയാണ് വർത്തമാനകാല യാഥാർത്ഥ്യം.ലെബനനിലും പലസ്തീനിലും ഇസ്രയേലിന്റെ അക്രമങ്ങൾ തുടരുമ്പോഴും, അതിനെതിരെ ശക്തമായ നിലപാടുമായി ഇറാൻ മുന്നോട്ട് പോവുകയാണ്. 1919-ലെ പാഠങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾ മറന്നാലും, സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികളുടെ അഹങ്കാരത്തിന് തങ്ങളുടെ മണ്ണിൽ സ്ഥാനമില്ലെന്ന് തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് ഇറാൻ ഒരു അജയ്യ ശക്തിയായി മേഖലയിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു.