അതിർത്തി നിരീക്ഷിക്കാൻ മാത്രം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഡ്രോണുകൾ ഇന്ന് ഇന്ത്യയുടെ പ്രതിരോധ തന്ത്രത്തിലെ പ്രധാന ആയുധമായി മാറുകയാണ്. നിരീക്ഷണത്തിനും വിവരശേഖരണത്തിനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന സംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്ന് ആക്രമണ ഡ്രോണുകൾ, ലക്ഷ്യത്തിന് ചുറ്റും കാത്തിരുന്ന് ആക്രമിക്കുന്ന ആയുധങ്ങൾ, നിർമിതബുദ്ധി അടിസ്ഥാനമാക്കിയ സംവിധാനങ്ങൾ, സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിങ്ങനെ ഡ്രോൺ സാങ്കേതികവിദ്യ അതിവേഗം വികസിച്ചു. ഭാവിയിലെ യുദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യരോടൊപ്പം ആളില്ലാ സംവിധാനങ്ങളും നിർണായക ശക്തിയാകുന്ന ഘട്ടത്തിലേക്കാണ് ഇന്ത്യ നീങ്ങുന്നത്.

ആദ്യകാലത്ത് ശത്രുവിന്റെ നീക്കങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാനും അതിർത്തി മേഖലകളിൽ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനുമായിരുന്നു ഡ്രോണുകളുടെ പ്രധാന ഉപയോഗം. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ പരിധി ഏറെ മാറി. കൃത്യമായ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്താൻ കഴിയുന്ന ഡ്രോണുകളും, ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തിയ ശേഷം അനുയോജ്യമായ സമയത്ത് ആക്രമിക്കാൻ കഴിയുന്ന ആയുധ സംവിധാനങ്ങളും പ്രതിരോധ മേഖലയിലെ പുതിയ ഘടകങ്ങളായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. ഇതോടെ യുദ്ധരംഗത്ത് സൈനികരുടെ നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടലിനൊപ്പം ആളില്ലാ സംവിധാനങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുകയാണ്. ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയം മറ്റൊന്നുകൂടിയാണ്. ആധുനിക യുദ്ധം ഇനി ടാങ്കുകളും യുദ്ധവിമാനങ്ങളും പോലുള്ള സൈനിക ഉപകരണങ്ങളിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നതല്ല. സോഫ്റ്റ്‌വെയർ, അൽഗോരിതങ്ങൾ, ഡാറ്റ എന്നിവയും ആയുധങ്ങളുടെ ശേഷി നിർണയിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങളായി മാറുന്നു. നിർമിതബുദ്ധിയും സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യകളും കൂടി ഡ്രോണുകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതോടെ മനുഷ്യ ഇടപെടൽ കുറച്ച് കൂടുതൽ വേഗത്തിലും കൃത്യതയിലും ദൗത്യങ്ങൾ നടത്താനുള്ള സാധ്യതയും വർധിക്കുകയാണ്.അതിർത്തി നിരീക്ഷണം മുതൽ കൃത്യമായ ആക്രമണം വരെ വിവിധ ദൗത്യങ്ങളിൽ ഡ്രോണുകളുടെ ഉപയോഗം വ്യാപിക്കുന്നതോടെ ഇന്ത്യയുടെ ഭാവി പ്രതിരോധ തയ്യാറെടുപ്പുകളിലും ആളില്ലാ യുദ്ധ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് വലിയ സ്ഥാനമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അതായത്, അടുത്ത തലമുറയിലെ യുദ്ധത്തിൽ ആരുടെ കൈവശമാണ് മികച്ച ഡ്രോൺ എന്നത് മാത്രം പോരാ; അതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സോഫ്റ്റ്‌വെയറും ഡാറ്റയും അൽഗോരിതങ്ങളും എത്ര ശക്തമാണെന്നതും നിർണായകമാകും.